Update 1 KEES KLAAGT DE MEDIA AAN 24 dec. 2010:
De Raad voor de Journalistiek heeft – zoals te verwachten was – de klacht van Kees ongegrond verklaard. Ik ontving zojuist het volgende mailtje van hem:
Geachte Mevr.Veen,
cc: De redactie van EenVandaag
cc: Raad voor de Journalistiek
cc: Mevr.T.Oldenbroek
Heden heb ik van de Raad voor de Journalistiek de uitspraak ontvangen.
De klacht is ongegrond verklaard.
Het zal duidelijk zijn dat ik deze uitspraak respecteer.Als ik de argumentatie van de Raad lees zie ik de redelijkheid van hun standpunt.
Zoals ik al op de zitting heb gezegd,waardeer ik het dat U de moeite heeft genomen (met 4 man sterk) om serieus op mijn klacht in te gaan.
Ik vind het jammer dat mijn zusje op haar website www.tomoldenbroek.nl comment van 18 december 2010 dit meningsverschil tussen mij en
U niet wat zakelijker kan zien en een wel zeer verwrongen beeld schildert van de zitting gebaseerd op wat mensen haar zouden hebben verteld.
Ik wens U en de redactie succes met Uw programma EenVandaag.
Groeten sans Rancune,
Kees Oldenbroek
O, was die tenenkrullende emotionele vertoning van hem zijn opvatting van hoe op een “zakelijke” wijze een “meningsverschil” aangekaart dient te worden?? Tsja…
Hij waardeert het dat men de moeite heeft genomen om hem te laten inzien dat zijn klacht nergens op gebaseerd is? Rare jongen toch, die Kees… Maar het opent wel perspectieven. Misschien is hij dan inmiddels rijp voor therapie? Goede gesprekken met een psychotherapeut zouden hem kunnen helpen zijn zicht op de realiteit wat te verbeteren. Lijkt me efficiënter dan het voeren van zinloze klachtprocedures.
Nou ja, en we boffen toch maar weer met z’n allen dat hij de uitspraak respecteert.
Sans rancune? Tjee, heeft de RvdJ hem zelfs in één klap genezen van zijn teugelloze wraakzucht..?
Zal ik dan binnenkort – hij kent nu blijkbaar mijn privé e-mailadres – een mailtje van hem ontvangen waarin hij zijn waardering uitspreekt voor alle moeite die ik jarenlang heb gedaan om hem te verlossen van zijn waanideeën over mij en mijn gezin?
Gaat hij me dan ook vertellen dat hij er vreselijk veel spijt van heeft dat hij mijn kind tot wanhoop dreef met zijn acties?
En gaat hij me dan verzekeren dat hij echt niet, heus waar, écht niets met de dood van Tom te maken heeft en dat hij nu zijn bij elkaar gegraaide miljoenen gaat inzetten om de toedracht van de dood van Tom te achterhalen en mij van de jarenlange onzekerheid te verlossen?
En gaat hij me dan ook maar eens het kindsdeel van de nalatenschap van onze moeder geven, zodat ik een kachel kan laten branden en mensen kan inhuren voor onderzoek naar de dood van Tom? (Ook al spreek ik niet graag voor de doden, maar ik weet zeker dat onze moeder dan eindelijk rust zou vinden…)
Het is kerstavond. Zou mijn broer herboren zijn als de saviour die in ons aller hart sluimert ?
Ach, laat het “zusje” maar even dromen op de melodie van ‘stille nacht, heilige nacht’… en verbeeld ik het me nou, hoor ik jingle bells in het verre Texas..?
O, I believe in miracels, broertje…
-o0o-
